Dora Baghriche’s eerste liefde was schrijven. Ze droomde ervan internationaal verslaggeefster te worden, voordat ze haar hart verloor aan parfum en de parfumerie. Haar beide grootmoeders waren banketbakkers en dankzij hun invloed ontwikkelde ze een grote passie voor eten.
Haar eerste geurherinneringen uit haar kindertijd zitten vol met de geuren van pijnboompittencrème, kaneelsnoepjes en amandelen.

Dora is altijd nieuwsgierig geweest en haar onderzoekende geest heeft haar altijd tot nieuwe ontdekkingen aangezet; daarom heeft ze vaak onbekende kunstenaars met opmerkelijk talent ontdekt. Veel van haar vrienden zijn muzikanten, filmmakers en acteurs met zeer uiteenlopende creatieve achtergronden. Haar eigen ervaringen zijn al even gevarieerd: van de mediterrane maquis tot het Aziatische platteland, via New York City, een omgeving die haar inspireerde en haar hielp veel te ontdekken toen ze daar woonde. Italië speelt ook een belangrijke rol in haar leven: “Italië is een land, een taal en een cultuur die mij aanspreken.” zegt ze. Ze is erg onafhankelijk, vindt het prima om alleen te reizen en geeft toe dat ze daar een zekere voldoening uit haalt. Het bevat magische momenten die ongetwijfeld vergelijkbaar zijn met die welke ze beleeft wanneer ze een nieuw parfum creëert. In beide gevallen trekt ze zich terug om na te denken en de juiste invalshoek te vinden. "Ik omarm de vragen die de bestemming bij me oproept, laat ze een persoonlijk karakter krijgen en leg ze vervolgens vast in mijn dagboek; een schat aan complexe, veelzijdige beschrijvingen." In dit boekje vindt ze haar weg terug naar haar literaire wortels. Dora schrijft alles op, van beschrijvingen tot inspiratiebronnen.

Dora zegt graag dat ze met parfum werkt. Het is haar bondgenoot, die een wereld van oneindige emotionele mogelijkheden opent. 

Uit elke creatie, elke samenwerking, ontstaat een beetje magie.