5 mythes over smaak in Medische Voeding – en waarom het tijd is om innovatie in een nieuw licht te bekijken

• Bij de ontwikkeling van producten voor medische voeding wordt smaak vaak pas achteraf of als laatste overweging in aanmerking genomen. Maar wat als er een betere manier is om hierover na te denken? 
• dsm-firmenich daagt de sector uit om smaak op een nieuwe manier te benaderen door sensorische wetenschap vanaf het begin in het ontwikkelingsproces te integreren.
• Ontdek vijf veelvoorkomende misvattingen over smaak in Medische Voeding en zie hoe een nieuwe aanpak fabrikanten kan helpen producten te ontwikkelen die patiënten en consumenten eerder zullen accepteren en waar ze blijvend van zullen genieten, zonder dat dit ten koste gaat van belangrijke gezondheidsresultaten.

Medische Voeding heeft een revolutie teweeggebracht in de manier waarop we mensen ondersteunen die met gezondheidsproblemen kampen, herstellen van een ziekte of te maken hebben met leeftijdsgebonden achteruitgang. Maar zelfs de wetenschappelijk meest geavanceerde samenstelling kan alleen voordelen opleveren als mensen bereid en in staat zijn om deze volgens de voorschriften in te nemen.

Smaak — de smaak, geur en algehele zintuiglijke beleving van een product — is een belangrijke factor die bepaalt of consumenten en patiënten medische voeding accepteren en het voedingsschema volgen. Voor mensen die dagelijks afhankelijk zijn van orale voedingssupplementen of gespecialiseerde voedingsproducten, is dit veel meer dan alleen een kwestie van voorkeur. Bitterheid, een aanhoudende nasmaak, onaangename geuren en een slecht mondgevoel kunnen er allemaal toe leiden dat men minder geneigd is om een product gedurende weken of maanden te blijven gebruiken. En als de therapietrouw achteruitgaat, gaan ook de klinische resultaten achteruit.

Voor fabrikanten die de zintuiglijke beleving – en de acceptatie – van hun producten wel belangrijk vinden, wordt dit echter vaak pas als laatste overweging meegenomen bij de productontwikkeling. Producten worden in de eerste plaats zo samengesteld dat ze een bepaalde reeks essentiële voedingsstoffen leveren in hoeveelheden die voldoen aan wetenschappelijke aanbevelingen en wettelijke voorschriften. Zo lang deze voedingsdoelstellingen zijn gehaald, richten de ontwikkelaars zich vervolgens op de zintuiglijke beleving, waarbij ze smaakproblemen moeten oplossen binnen een reeds vaststaande samenstelling. In dit stadium zijn de mogelijkheden om de smaak te optimaliseren beperkter, wat vaak leidt tot verdere aanpassingen van de samenstelling, grotere complexiteit of compromissen die in een eerder stadium van de ontwikkeling hadden kunnen worden vermeden.

Bij dsm-firmenich zijn we van mening dat het tijd is om de benadering van smaak binnen innovaties op het gebied van Medische Voeding te herzien. In plaats van ons af te vragen hoe we de smaak kunnen verbeteren als de samenstelling al vastligt, zijn wij van mening dat de sensorische eigenschappen van Medische Voeding vanaf het allereerste begin kunnen worden meegenomen in het ontwerp, mits we met de juiste partner samenwerken. 

Wat houdt de sector er dan van om deze overstap te maken? Hier volgen vijf veelvoorkomende misvattingen die nog steeds van invloed zijn op de manier waarop oplossingen voor medische voeding worden ontwikkeld.

Mythe 1: patiënten geven alleen om de voedingswaarde
 

Als iemand afhankelijk is van Medische Voeding, is het gemakkelijk om aan te nemen dat alleen de werkzaamheid telt. De voedingsvoordelen komen echter alleen tot hun recht als de producten volgens de bedoeling worden geconsumeerd. Mensen die voedingsondersteuning nodig hebben, moeten mogelijk elke dag of zelfs meerdere keren per dag orale voedingssupplementen of  gespecialiseerde voedingsproducten innemen – meestal in de vorm van een drankje, als kant-en-klare drank of als poedermengsel – soms gedurende weken of maanden. Als de ervaring onaangenaam is, kan de therapietrouw snel afnemen.

Maar liefst 50% van de mensen die stoppen met programma’s voor medische voeding noemt de smaak als belangrijkste reden om ermee te stoppen.¹ Tegelijkertijd vindt 47% van de gebruikers dat deze producten gewoon beter zouden kunnen smaken, terwijl 42% graag een grotere verscheidenheid aan smaken zou zien.²

Deze bevindingen bevestigen dat de klantervaring niet los staat van de productprestaties, maar daar juist een fundamenteel onderdeel van vormt. In de Medische Voeding leidt een betere acceptatie tot een betere therapietrouw, waardoor producten de beste kans krijgen om zinvolle gezondheidsresultaten te opleveren.

Mythe 2: Smaak is iets wat je pas op het laatst regelt
 

Een van de grootste misvattingen bij productontwikkeling is dat smaak gewoon kan worden toegevoegd zodra de voedingssamenstelling vastligt. In werkelijkheid wordt de sensorische prestatie bepaald door elk aspect van de samenstelling.

Eiwitten, Vitamines, mineralen, aminozuren, vetten en plantenextracten kunnen een bittere smaak, metaalachtige tonen, zwavelachtige aroma’s of een aanhoudende nasmaak veroorzaken. De manier waarop ingrediënten tijdens de verwerking op elkaar inwerken, kan het uiteindelijke sensorische profiel verder beïnvloeden. Door deze effecten in een vroeg stadium te begrijpen, krijgen productontwikkelaars meer mogelijkheden om de sensorische eigenschappen van het product vanaf het begin in te bouwen. In plaats van achteraf smaakstoffen toe te voegen om bitterheid, metaalachtige tonen, een krijtachtige smaak of een aanhoudende nasmaak te maskeren, kunnen ze ingrediënten kiezen met mildere smaakprofielen, voedingsstoffen op een betere manier combineren, smaaktinten selecteren die goed bij de samenstelling passen, en het recept als geheel optimaliseren. Door smaak te beschouwen als een onderdeel van de receptuur – en niet als een laatste afwerking – kunnen ontwikkelaars onnodige aanpassingen aan de receptuur voorkomen en producten creëren met een steviger sensorische basis.

Mythe 3: betere zintuiglijke ervaringen gaan ten koste van de voedingswaarde
 

In het verleden stonden productontwikkelaars voor lastige afwegingen, waarbij het verbeteren van de smaak vaak betekende dat er op andere vlakken concessies moesten worden gedaan: het verminderen van functionele ingrediënten, het aanpassen van de voedingswaarden of het toevoegen van extra maskersystemen om de smaak te verbeteren. 

Dankzij de vooruitgang op het gebied van formuleringswetenschap , het ontwerp van premixen en sensorische technologieën zijn dergelijke concessies tegenwoordig niet langer onvermijdelijk. In plaats van smaak te zien als iets dat in strijd is met de voedingswaarde, kunnen fabrikanten steeds vaker producten ontwikkelen waarin beide aspecten elkaar aanvullen; zo ontstaan producten die klinisch  aantoonbare voordelen bieden, zonder dat dit ten koste gaat van het genot. 

Mythe 4: smaaknuances alleen zijn voldoende om sensorische problemen op te lossen
 

Smaken spelen een belangrijke rol bij het ontwikkelen van smakelijke producten voor medische voeding, maar vormen slechts één onderdeel van de totale zintuiglijke ervaring. Bitterheid, metaalachtige tonen, afwijkende smaken, mondgevoel en nasmaak zijn vaak afkomstig van de functionele ingrediënten zelf, waardoor ze complexer zijn dan alleen een smaakuitdaging.

Deze hindernissen vragen juist om een meer doordachte aanpak. Vooruitgang op het gebied van de op receptoren gebaseerde sensorische wetenschap heeft geleid tot technologieën voor smaakmodulatie waarmee ongewenste smaakbelevingen kunnen worden verminderd en positieve sensorische eigenschappen kunnen worden versterkt. Ons MODULASENSE®-assortiment maakt bijvoorbeeld gebruik van op receptoren gebaseerde wetenschap om bitterheid te maskeren, ongewenste smaaktonen te onderdrukken en de algehele smaakbeleving te verbeteren, waarbij sensorische uitdagingen bij de bron worden aangepakt in plaats van ze simpelweg te verdoezelen. Het assortiment omvat onze baanbrekende MODULASENSE® Marine-oplossing, waarvan bewezen is dat deze de visachtige smaak en geur van omega-3-ingrediënten maskeert, waardoor producten voor medische voeding kunnen worden ontwikkeld die qua smaak niet onderdoen voor omega-3-vrije formuleringen.³ In combinatie met zorgvuldig samengestelde smaaksystemen dragen deze technologieën bij aan de ontwikkeling van producten die beter smaken, omdat ze de sensorische uitdaging bij de bron aanpakken – en deze niet alleen maar verhullen.

Mythe 5: smaak en samenstelling moeten afzonderlijk worden ontwikkeld
 

Misschien wel het grootste misverstand is dat voeding, samenstelling en sensorische eigenschappen afzonderlijke uitdagingen zijn. Maar ze zijn nauw met elkaar verweven.

Maar al te vaak wordt eerst de voedingssamenstelling vastgesteld, waarna pas aan de sensorische optimalisatie wordt begonnen als de beslissingen over de samenstelling al zijn genomen. In dit stadium hebben ontwikkelaars wellicht minder mogelijkheden om smaakproblemen op te lossen zonder de complexiteit te vergroten of de samenstelling te herzien. Een effectievere aanpak is om vanaf het begin rekening te houden met smaak en sensorische wetenschap, naast de voedings- en technische vereisten. Door expertise op het gebied van premixen, ingrediëntenselectie, smaakontwikkeling en smaakmodulatie al in een vroeg stadium van het ontwerpproces te combineren, kan de receptuur worden vereenvoudigd, kunnen herformuleringscycli worden verkort en kunnen producten worden ontwikkeld die in de praktijk aanzienlijke voordelen bieden.

Kijk op een nieuwe manier naar innovatie op het gebied van Medische Voeding met dsm-firmenich
 

In plaats van zich af te vragen hoe de smaak kan worden verbeterd als een receptuur eenmaal vastligt, zouden fabrikanten zich moeten afvragen hoe de zintuiglijke beleving vanaf het allereerste begin in producten kan worden ingebouwd.

Bij dsm-firmenich combineren we diepgaande expertise op het gebied van medische voeding met inzichten in patiënten en consumenten, een wetenschappelijk onderbouwd assortiment ingrediënten, geïntegreerde Premix-oplossingen, toonaangevende expertise op het gebied van smaak, eigen technologieën en innovatieve vormen, en oplossingen voor leeftijdsgebonden achteruitgang, om zo sensorische barrières te helpen overwinnen zonder afbreuk te doen aan de voedingswaarde of klinische prestaties. Omdat Medische Voeding pas haar volledige potentieel kan ontplooien als patiënten er open voor staan.